پیشکسوت کاراته استان در گفت و گو با «سیستان و بلوچستان» :
تعداد بازدید : 30
کاراته کاران زابل خانه اختصاصی ندارند
نویسنده : ریگی
گروه ورزش-«منوچهر کریم سنچولی»، متولد اول اردیبهشت 1350 از سنین خردسالی، ورزش کاراته را بدون اینکه شناختی نسبت به آن داشته باشد، به عنوان یک تفریح کودکانه در کنار پدرش که یکی از رزمی کاران آن زمان بود، آغاز کرد و پس از مدتی به دلیل علاقه مندی به این ورزش، به یادگیری فنون آن پرداخت. در سال های 59 و 60، در شهرستان سراوان ورزش رزمی را زیرنظر مربیانی از سپاه پاسداران ادامه داد. وی همچنان در این رشته و در کسوت مربیگری مشغول به فعالیت است، روزنامه سیستان وبلوچستان در راستای آشنایی با پیشکسوتان ورزشی با این کاراته کا گفت و گویی انجام داد که تقدیم به علاقه مندان می شود.
الفبای این رشته را زیرنظر کدام مربی آموختید؟
اولین مربی ام که الفبای این رشته و هر آنچه تاکنون آموخته ام به واسطه تجربه اوست، پدرم بوده است. سپس مربیان دیگری در زندگی ورزشی ام ورود پیدا کرده اند که از جمله آنها «سیدجمال الدین نکوفر» است. باید بگویم که به واسطه او با کاراته آشنا شدم و سپس زیرنظر «بهروز حسنی» در سبک شوتوکان فعالیتم را ادامه دادم، در مسابقات و رویدادهای ورزشی این رشته حضور پررنگی داشته ام و مقام های بی شماری را کسب کرده ام. ناگفته نماند که مرحوم «رضا پنجه کوبی» رئیس وقت هیئت کاراته زابل، در سبک شوتوکان مشوقم بود و تاکنون از راهنمایی های استادان زیادی بهره برده ام که در موفقیت های ورزشی ام تأثیرگذار بوده است. باتوجه به اینکه پدرم نظامی بود، فنون این ورزش را در دوران کودکی به همراه پدرم در تهران، بعد از آن در سراوان زیرنظر مربیانی از سپاه پاسداران، سپس در گنبدکاووس و در زادگاهم زابل آموختم و در سبک های شو توکان،کان ذن ریو وSKA فعالیتم را ادامه دادم و همچنان در این رشته مشغول فعالیت هستم.
چه عاملی باعث شد که این رشته ورزشی را انتخاب کنید؟
حضور پدرم در این رشته که خود یکی از استادان کاراته استان و زابل است و هیجان و زیبایی اجرای فنون این ورزش باعث شد تا به کاراته علاقه مند شوم و به مرور زمان این علاقه بیشتر شد، اما اتفاق دیگری که باعث افزایش علاقه من به این رشته شد این بود که سال 68 به خدمت سربازی رفتم و در طول مدت خدمتم برای آمادگی جسمانی خود بیشتر از گذشته به فعالیت در این رشته پرداختم و پرورش جسم و آموختن بیشتر فنون کاراته را برای خود ضروری دانستم تا در زمان مناسب و برای دفاع از خود و وطنم در مقابل دشمنان بایستم، از خاک و ناموسم محافظت کرده و از آرمان های اسلامی و ایرانی دفاع کنم.
تاکنون چه مسئولیت هایی را در رشته کاراته داشته اید؟
پس از درگذشت ناگهانی استاد «رضا پنجه کوبی» مدتی به عنوان سرپرست هیئت کاراته زابل منصوب شدم که پس از مدتی برادر او به عنوان رئیس هیئت انتخاب شد و من نیز در زمان مدیریت وی با برعهده گرفتن عناوینی مانند نایب رئیس، دبیر، مسئول روابط عمومی و بازرس، به تجربیاتم افزودم و از سال 75 با حمایت استادانی مانند «علی اکبر سلطانی» رئیس وقت هیئت کاراته استان و «محمود خوشدست» به عنوان مربی رسمی کاراته زابل انتخاب و بعد از کناره گیری «اسماعیل پنجه کوبی»، دوباره سرپرست هیئت کاراته زابل شدم و در کنار استادم «غلامرضا دشتی» به آموزش جوانان این منطقه پرداختم.
با حمایت های بسیار استادان بزرگ کاراته استان از جمله «علی اکبر سلطانی»، «محمود خوشدست»، «حمیدرضا سراوانی»، «خسرو سراوانی» و «ناصر سراوانی» سیستان به یکی از قطب های اصلی و قدرتمند استان و ایران تبدیل شد که پس از آن افتخارات زیادی برای استان و کشور به دست آمد و توانستیم با امکانات محدود آن زمان مربیان خوبی را پرورش دهیم که هم اکنون به افرادی صاحب سبک در استان تبدیل شده اند و افتخار جامعه کاراته سیستان و بلوچستان و ایران هستند. در سال 83 به دلایلی از مسئولیت های مدیریتی و آموزشی خود در رشته کاراته کناره گیری کردم و فعالیتم در این رشته به پرکردن اوقات فراغت در کنار دوستانم محدود شد، مدتی نیز افتخار مدیریت تربیت بدنی بسیج اصناف زابل را داشتم، از سال 92 مربیگری را مجدد شروع کردم و اکنون در باشگاه های ورزشی امور آب سیستان، ذوالفقار و شهید لکزایی مشغول آموزش هستم.
چه تعداد هنرجو دارید؟
حدود 70 هنرجوی بیمه شده زیر نظرم فنون زیبای این رشته را می آموزند، اما تعداد علاقه مندانی که برای یادگیری کاراته مراجعه می کنند زیاد است و به دلیل مشکلاتی مانند کمبود فضا و امکانات نمی توانیم آنها را پذیرش کنیم که امیدوارم با رفع مشکلات، سایر علاقه مندان نیز از دوره های آموزش این رشته بهره مند شوند.
کاراته زابل چه امکاناتی نیاز دارد؟
به نظر من با وجود استعداد و توانمندی بالای ورزشکاران سیستانی، کمبود یک مکان اختصاصی با عنوان خانه کاراته با تجهیزات کمک آموزشی، امکانات مدرن و استاندارد در این منطقه احساس می شود که امیدواریم هر چه زودتر با مدیریت و پیگیری های رئیس اداره ورزش و جوانان شهرستان که همیشه پیگیر رفع مشکلات ورزش سیستان بوده است، این نیاز تامین شود، زیرا حوزه سیستان از استعدادهای فوق العاده ای دراین رشته برخوردار است اما مشکلات مالی و کمبود فضاهای ورزشی در این شهر بیداد می کند و ورزشکاران از آن رنج می کشند.
چه انتظاری از مسئولان ورزشی استان دارید؟
از مسئولان ورزشی استان انتظار می رود که به ورزش شهرستان ها و به خصوص زابل توجه ویژه ای داشته باشند، زیرا کاراته کاران این منطقه با وجود برخورداری از مربیان باتجربه و بزرگ، از داشتن امکانات مناسب از جمله تاتامی، آدمک های تمرینی، وسایل بدنسازی و دیگر لوازمی که باید یک ورزشکار حرفه ای به آن مجهز باشد محرومند، از سرمایه گذاران نیز تقاضا دارم تا به عنوان حامی مالی، از ورزش زابل حمایت کنند. بدون شک این حمایت ها زمینه ارتقای ورزشکاران را در سطح آسیایی، بین المللی و جهانی فراهم می کند.
چه مشکلاتی بر سر راه این رشته در شهرستان وجود دارد؟
نبود یک خانه کاراته و بالا بودن هزینه های بیمه ورزشی رنج زیادی را به ورزشکاران این رشته در زابل تحمیل کرده است و با اینکه بیشتر خانواده ها از نظر اشتغال وضعیت مناسبی ندارند، فرزندان خود را به مکان های ورزشی می برند تا به اعتیادی که در جامعه بیداد می کند، روی نیاورند، زیرا شخصیت نونهالان و نوجوانان در همین سنین شکل می گیرد و اگر فضایی مناسب برای تفریح و سرگرمی آنها وجود نداشته باشد ممکن است به راه های پرخطر سوق پیدا کنند.
از خاطرات خود در زندگی ورزشی برایمان بگویید؟
شیرین ترین خاطره ورزشی ام این بود که توانستم «محمد بهرامی» یکی از استادان مطرح کشور، رئیس کمیته مربیان و رئیس انجمن شوتوکان ایران را با هزینه شخصی به زابل دعوت کنم تا فنون جدید این رشته را به هنرجویان کاراته آموزش دهد، اما درگذشت پدرم و استاد و دوست خوبم، مرحوم «رضا پنجه کوبی» از تلخ ترین خاطرات دوران زندگی ام بوده است.
به عنوان یک پیشکسوت ورزشی، از ورزشکاران سیستانی تقاضا دارم که از حاشیه ها دور باشند و تنها خواهان کمک به رشد ورزش و کسب افتخارات بیشتر برای استان و به خصوص منطقه سیستان باشند. امیدوارم امسال تحول عظیمی در ورزش سیستان رخ دهد و موفقیت های ورزشی استان و به ویژه این منطقه روز به روز بیشتر شود.
جشنواره ورزش های روستایی و بازی های بومی محلی در هامون برگزار شد. نایب رئیس هیئت ورزش های روستایی و بازی های بومی، محلی استان به خبرنگار ما گفت: این جشنواره در 3 رشته کشتی کچ گردان، خسوخسو و طناب کشی، به مناسبت روز جمهوری اسلامی ایران و روز طبیعت در کوه باستانی خواجه هامون برگزار شد. «هانیه حیدری» افزود: در پایان این مراسم که با شاهنامه خوانی، رقص شمشیر و بزرگ ترین گردهمایی چوب بازی محلی سیستان همراه بود، به نفرات برتر هدایایی ازقبیل گوسفند، کیسه آرد و کله قند اهدا شد. وی ادامه داد: جشنواره بازی های بومی بانوان قصرقند نیز در 4 رشته طناب کشی، هفت سنگ، دوومیدانی و پنچوکی با حضور 100 بانوی روستایی در سالن چندمنظوره ورزشی بخش ساربوک برگزار شد. برگزاری جشنواره ورزش های روستایی و بازی های بومی، محلی در سرباز و میرجاوه نیز از دیگر برنامه های این هیئت در ایام نوروز بوده است.
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
ذوالفقاری- برترین ورزشکاران و هیئت های ووشو سیستان و بلوچستان در سال 94 مشخص شدند. رئیس هیئت ووشو استان به خبرنگار ما گفت: با توجه به عملکرد ورزشکاران و هیئت ها و موفقیت های کسب شده در عرصه های استانی، ملی و فراملی براساس رتبه بندی انجام شده برترین های این هیئت در بخش های مختلف مشخص شدند. 
رقابت های جام نوروز فوتبال در تیس به فینال رسید
